Karanlık bir dünya, güneş ışığı kaybolmuş,
Ahır zamanlar çökmüş, umutlar yok olmuş.
İnsanlar şeytana dönüşmüş, kalpler kinle dolmuş,
Aldatma, dolandırıcılık, her yerde kol geziyor zulüm.
Gasp ve cinayet yaygınlaşmış, masumlar can veriyor,
Yalan ve iftira almış başını yürümüş, her yerden nefret fışkırıyor.
Gıybet ve dedikodu dillerde dolanıyor,
Barış ve huzur yerini korkuya bırakmış, her yerde huzursuzluk kol geziyor.
Sevgi ve merhamet unutulmuş, bencillik hakim olmuş,
Kardeş kardeşe düşman olmuş, insanlık yok olmuş.
Çocuklar öldürülüyor, analar feryat ediyor,
Dünya cehenneme dönmüş, her yerden çığlıklar yükseliyor.
Şeytana bile ihtiyaç kalmamış, insanlar şeytan olmuş,
Karanlığın içinde kaybolmuşlar, yolu bulamaz olmuşlar.
Bir çıkış yolu arıyorlar, ama bulamıyorlar,
Umutlarını yitirmişler, çaresizlik içinde kıvranıyorlar.
Acaba bir gün güneş yeniden doğar mı?
Acaba bir gün barış ve huzur geri gelir mi?
Acaba bir gün insanlar sevgiyi ve merhameti hatırlar mı?
Belki bir mucize olur, belki bir kurtarıcı gelir, belki bir gün...
©hasanbey.
H