sızlanıp durmakla mı geçecekti zaten yalan olan şu dünya
namlunun ucuna ekmek kırıntıları tıksaydı bir küçük el
durur muydu savaşlar kan raven uğruna
bırak beni varlığımı bulmaya çalışırken
kıvrandığım yolların dümdüz olması tezatlık
hapsolmaktan korkar bu güvercin
kafeslerden kaçması ondan
belkide bu yüzen uçamadım kendi nacis ruhuma
ızdırap diner mi ey gök
haykırma bana
korktuk zaten
buz tutmuştu sonra ellerimiz
savaş kokan sokaklara
ekmek taşımaya devam etmeliyim
nerden bilecek karıncalar
tatsız bu dünya
acıması yok
ekmek kırıntısı tıksam namluya
susar mı kafamdaki patırtılar
alıp götürür mü benide bir kasırga
©boşra
B