sen yokken bu şehir beklemek için bir yol kenarı,
doğustan soğuk bir durak.
ıslık çalan rüzgarda eve varma mücadelesi kadar hiçten.
Şehirde yaşıyorum demek kadar basit ve yalın.
Oysa sen attığın her adımda şehri taşırsın ellerinle
kurak, renksiz ankara toprağını, yeşil mavi karadeniz şehirlerine.
Ben ise;hayranlığımı gizlemeye çalışırken yakalanır ve gülümserim. gizliden gizliye izlerim adımlarını.
Saklarım sırrını kendi bendimden bile.
ve ne vakit ağlarsan, gözlerinden dökülen taşları saklar, onların her biriyle,çaresiz yalın ayak katılırım ayrı ayrı hüznüne
©metehank28
M