Kıtlık neyse,
Ne vakit uğrasa
Başında pamuklarıyla ihtiyar görünen
Kimsenin gelip geçmediği o ıssız bahçeden
Uzanır yanıbaşıma ufka yetişen gölgen.
Kıtlık neyse
Ne vakit çıkagelse
Siyahlı mavili bulutların koparıp ucundan
Şiir besler ellerin.
Hasattan bihaber
İçinde yüküyle ilk defa
Ruhumu söker alır.
Ve cennete yaraşır katığın
Adını sunar o hiç tadılmamış kıtlığın.
aliyeşil
A