dinsiz ve inançsız bu acıların iç koparışları benide çürüttü.
Yaşama tutunmak için inançlı olmak gerekirdi.
Ömür var, ertelenmiş bir ömür ayaklarımın dibinde.
Ne hesabını vereceğim bir günüm oldu,
Ne de vicdanımı lekeleyen bir geçmişim.
Hayata ve yaşama objektif bakmalıyım.
Çünkü insanlar geniş umuyordu.
Çirkin dar vakitlerde bir sevgi şiirini söylemek.
Çok garip insanların düşüncesiz görüşlerinin gizli bahçesinde açan çicekler vardı.
Garip, çok garip..
Benim de aydınlığa ayna tutan umut dolu düşüncelerim vardı.
Adaleti doyurabilmek ve haksızlık etmeden doğan güneşe, bütün aydınları içine süzebilecek gibi mülteci isteklerim vardı.
Ama artık zaman çok geç..
Kelimeler birer mitralyoz gibi yüreğimi hedef almakta.
Düşünceler yorgun, mürekkebim benliğini yitirdi.
kalemim artık boynu bükük, sahipsiz..
Y