Şiir kokan gülüşlerin .
Sevda kokan serseri bakışlarım,
Doluz dizgin geçer kalbimdeki dermanın,
Sokak çocuğunun gülüşü gülüşlerin masumca .
Kalbim firarda aklımsa hala sende .
Gözlerim umutlu ellerinde,
Sabah saatleri soğuklar içinde nefes nefese ,
Varlığın heyecanlandırıyor beni gülüşlerinde .
Karanlık geceden sağ kalan bir umut bir sen .
Yapayalnız kalmış bir pencere ,
Yağmur damlalari akıyor içeri çiseleye çiseleye ,
Soğuk rüzgar esiyor saçlarımın arasından,
Ölümü heceleye heceleye .
Papatyaları ,gülleri ,gülüşleri ,bakışları kıskandırır gülüşlerin.
Sokaktan geçen bir çocuk annesini bulamayan bir hüzün ,
Sarıyor gene yalnızlık kokusu her yanımı sen olmadan ,
Ellerim arar oldu nazik ne nazlı dillerin nazlı tebessümlerin ,
Üstümü ört ölümü sensiz tatmayayım kal benimle .
Soğuk kalmasın bedenim sar sarmala sende tad benimle,
Annem gibi okşa saçlarımı kokla ,
sarıl sıkı sıkı beni bırakma sensizlikle ,
Bırakma ah kollarımı sensiz .
Yorma beni yollarda yıllarca ,
Sevdanın ahengi yoruldu kalbim ,
Sevdanın uğruna yoruldu bedenim .
Papatyalarda mı arayayım seni ?
Yoksa mutluluk kokan gülüşlerinde mı ?
Bir Şehir dolu insanlar bir yokluğun var .
Gökyüzü karanlık buhar buhar yer yüzü kalbimde hüzün var .
Saçlarına hüzün mu topladın esmiyor ?
Gelmek kolay sana ama bir yandan da yüreğim yanıyor.
El değmemiş tenini koklamak istiyorum .
Koynun nedir tenin nedir bilmek istiyorum...
©12.06.18
.