Şiir Gibi Mutluluğun Hikâyesindeyim

Şiir gibi bir mutluluğun hikâyesindeyim iki damla gözyaşı ile,
Umutlandığım zaman denk geliyordum hayâl kırıklığına her seferinde,
Mutluluk uğramaz artık bu gönlüme,
O eski çocukluk günlerimde kaldı güzel olan herşey zaten hayat yıprattı beni ölmekten beter edercesine.
Tek dostum sigara ve bir fincan sade kahveydi bu hayatta gecenin sessizliğini tercih ettim ben şehrin kalabalığında olmak yerine,
Gönlümün limanı enkaz yeri olsa bile,
Anlatmadım kimseye içimdeki sıkıntıyı yine de.
©by_solist