Şiir-i şairim bu gece!
Kendime yazdığım şiirleri okuyorum..
Her heceden bir mana düşüyorum..
Yayılmış vakitler içinde kalmışım
Gönlüm, yukarıdan aşağıya kırılgan
Duygularım devrik hisler işlemeli
Pişmanlıklarım kadar büyümüşüm
Haddim boyumu aşmış..
Geri dönüşlerim bile bir hiç kadar..
Dik başlılığımın gölgesinde yaşıyorum..
Biliyorum hücrelerim çığlıklara yenik
Mahzun bakışlara meftun..
Çocuk gözlerinde suçlu,
Analar yüreğinde umarsız,
Bu yüzden yalın bakıyorum gökyüzüne
Mevsimlerin değiştiğini anlayamıyorum
Şiir-i Şairim bu gece !
Bazen soğuk oluyor ayazlar!
Üşüme sırası bana gelince,
Düşleri sarıyorum o zaman kendime..
Birer birer yakıyorum boş kelimeleri..
Ateşinden tutuşuyor yüreğim...
En çok da;
Umutsuzluk yanarken ısınıyor yüreğim..
Karamsar bir göğü kucaklarken yoruluyorum,
Koştuğum mezarlığa daha evvel hiç kimse isim vermemişti,
Ben küçükken cümlesinin içine kaçıyorum..
Yaşını babalarının cebinde unutan bir çocuk misali...
Ben; Şiir-i Şairim bu gece...
H