Kadın,
Son bir fotograf bırakırken sonbahara,
Tut ellerimden sevdiğim bir dere kenarında
Bir akşamüstü, kimselere görünmeden.
Kimseler görmesin canevim
Söküp alırlar yoksa seni benden
Korkularımı sarıp ipekten bir mendile
Herkes uyurken sevmeliyim yüzünü.
(Yüzün yüzüme ne kadar güzel...)
Yüzün yüzümü bir sabah yaktığında
Bu şehrin ışıklarını kestiler,
Gözlerim kanadı durdu...
Karanlıktan kaçıp sana gelen yüreğim,
Parkta unutmuştu çocukluğunu.
Şimdilerde şeker kaşığı kadar kırılganım
Bir bardak çay yetecek kırılmama
Ve bir kaşık şeker için
Altına yapışıp dökülenleri,
Yine bir ıslak bardakla toplarım.
Sevdiğim, çocukluğum,otuz yaşım...
Gittiğinden beridir kar yağıyor,
Bu şehrin sokaklarına.
-Hakkı Bolat-
©hakkıbolat
H