bir gönüle girdiğinde değişiyor insan
çıktığında da
bir cigara yaktığında
bir türkü çığırdığında
yağmurda
her koyduğunda sevdiklerini mezara
bir gönüle girdiğinde değişiyor insan
umut doluyor korkuyla aynı anda
çiçek açıyor ama yanlızlık tohumuyla
yakın uzaklaşıyor
hayaller satılıyor
insan daha çabuk büyüyor
zaman ihanet ediyor yıllara
bir gönüle girdiğinde değişiyor insan
yetişemiyor içindeki boşluklara
herkes kayboluyor
bulunmuyor kimse yanında
bir cigara
bir türkü
bir yağmur
herkes bu gönüldeki mezarda...
©ateşbaz
A