Ayrılık küllerini savurduk yanan ateşe,
Ellerin sevgiden çok uzak artık...
Bir hüzün meltemi esti gidişinin ardından
Kokun kalmadı efganlı sol yanımda
Kırıldı boş şişeler gidişinle, ben gibi dağıldı
İçinde saklıydın sen inceden..
Birkaç mısra karalayayım dedim ardından
Baktım her zerremde bitmez bir sen...
Ey yâr! Söndür artık bu hasret yıldızlarını
Yüreğime kadar müzmin aşkınla doluyum
Ben şimdi harabe sen ise sarayda prenses,
Olsun sen mutlu ol gerisi ayrılık meltemi
Yağıyoruz usulca ayrılık şemsiyesi üstüne
Buğulu camlarda yan yana adımız yazılmış
Buruk bir sonbahar mevsiminde...
Ş