Kanadı mı kopardılar anne
uçamadan düştüm yerlere
yaşamadan öldüm bin kere
vurdular hiç acımadan beni
Umudu yerle bir ettiler
halay edip gülüp geçtiler
beni senin kadar kimseler
anlamaz neredesin annem
Yalnızım üşüyorum garibim
kaldı ki geriye tek ümidim
o da gelirsin diye beklerim
yıldızlar yoldaşın olsun annem
Günler sensiz hiç geçmiyor
hasret içimde dumanı tütüyor
sanki bir alev dört yanı sarıyor
yüreğim kor yangınlarda annem
Gözlerin sevginin bakışı
yüreğin umudum un ışığı
gülüşün cennetin anahtarı
cennet kokuyor sun annem
Esen yerden rüzgârın olsam
saçının bir teline dokunsam
şu zamanı geçmişe sarsam
sen hep burada sın annem
©aşıkcihan
C