Şiir biraz sükutla huzuru bulunca yavaşça duyulur heyecandan kekelemeleri
Az sonraya ilham toparlayıp getirir kağıda günlük ziyaretçi kelimeleri
Birkaç satır sonrası kalem salarken kendini, kağıtta duygular için uyku vaktidir
Şiirin noktası ıssız bir yer ben yürüyüpte ulaşamazken adımlarımdaki koşma taklididir
Birazdan doğar biraz cılız turuncu Güneş
İnsan gibi doğarkende batarkende küçüktü
Ruha günlük ziyarete gelen mutluluk eli sıkı bir eş
Şiirde derli toplu umutlar satırlardan uzakta bölük pörçüktü
Bir gece yetmezken şiirdeki birçok heceye
Son dörtlük ertelenir bir sonraki geceye
Sonra yarım kalan duygular tanımaz seni
Mısralar çıkar gelir hafızana kimsin demeye
02.11.20222
s.20:53
©ozmen82
M