Şiir yazmayı seviyorum, ama
Dizelerime dökmek istemem onları.
Geçmişte bıraktıklarımı,
Daha fazla eşelemeye gücüm yok artık.
Duygularımı gömdüm çoktan.
Sadece düşleyebiliyorum o eski "beni,"
Sadece dokunmaya çalışıyorum gölgelerine.
Zamana yenik düşüyor adımlarım,
Geri dönmek, bir masal artık.
Bir su gibiyim,
Hafızasında anıları taşıyan.
Bir su gibiyim,
Yansımalara tutsak.
Tek hünerim aldatmak belki de,
Duyguları ödünç alıp kendime yazmak.
Ama istemem artık bunu yapmak—
Zira kayboluyorum her seferinde biraz daha.
Şiir benim dilim oldu artık,
Öyle kolay kolay bırakamam.
Şiir benim hazzım oldu artık,
Öyle kolay kolay vazgeçemem.
Her ne kadar bulamasam da o eski hislerimi,
Artık önemi yok benim için.
Sadece söylemek istediklerimi düşünmeliyim,
Zira kalemim yolunu bulur daima.
Bir gölgeyim ben,
Geçmiş izlerinin loş yankısı.
Bir denizim ben,
Dalgaların yazdığı bir iz.
Geride bıraktım pek çok şeyi,
Ama zihnime ilk onlar gelir yine de.
Geride bıraktım her şeyi,
Ama bekliyorum hâlâ,
Hissetmek için o eski "beni."
©yitikgölge
Y