İçimden söküp attım biten vicdanı.
Terkettim, benliğimi kaybettiğim insanı.
Aleve verdim gönlümdeki hasretli limanı.
Umursamadım, beni iyi hissettiren zamanı.
Acılarımı duyup uyandı yorgun mezar.
Daldım hayallere yine sessizce azar azar.
Sözlerin arkamdan hep ölüm kuyusu kazar.
Gürkan gün geçtikçe bir şiir daha yazar.
Kendime söz verdim söz vermemek için.
Beni terk edip gitmenin sebebi niçin?
Yine bir yol üzerinde tekliyorum hayallerle.
Her gün bekliyorum seni batan gemilerde.
Şiirin sonuna geldim benim sonum gibi.
Karanlıktır hayallerimin sonsuz, en dibi.
Aslında ayrılığımızın yoktu bir ismi.
Sana yetiremediğim, tek bende olan hismi?
©ggurkann
G