Her nefeste biraz daha erir zaman avuçlarımda,
Gözlerimde kalır geç kalmışlığın damlaları,
Herşeye dair, ve herşeye rağmen yaşamak ne kadar zor,
Ne anlatsam içime kor, ne anlatsam boş, şiirlerim kadar hayatım olamadı hoş.
Güneş kadar sıcak içim, buz kadar soğuk bazen,
Bir mahzende tüm düşüncelerim, mesken tutmuş yalnızlığı,
Niye hala, atamadım kendimden şu yarım kalmışlığı.
Masallar yorgun, şiirler yorgun,
Beni size anlatacak hislerim yorgun,
Düşlerim, gülüşlerim, hayallerim hepsi şimdi acıya vurgun,
Beni bana verecek, geleceğim yorgun.
Gecelere hapsolmuşum, kalem tek derttaşım,
Bir yalnızlık sırdaşım, yastığımda gözyaşım,
Kaçamıyorum bu hüzünden, ayrılmış benliğim özümden,
Bir ressamım, tuvalim kırık, boyalarım eksik,
Düşen sadece yaşlar olsaydı keşke, neler daha düştü gözümden.
20/01/2020
Metin özcan
©meto
K