Bedeni çok soğuk, bakışları o denli mat.
Eğer ona iyi baksaydım ,bu sözler buraya dökülmeyecekti.
Nazım, akvaryumun içinde ...
Bilemedim, balıklar da suda boğulabilirmiş.
Anlayamadım...
Şimdi çok hafif hissediyor kendini.
Eminim ,adım gibi eminim.
Artık kaygısızca yazıyor ...
Ne arzu ederse, kim ruhuna değerse...
Ölümün tarifi ,herkesçe farklıdır elbet.
Bu kadar aynı olmasına karşın...
Bu kadar fazla duyguyu barındırması bir mucize.
Sanırım, derdim artık şiir yazmak değil.
Kendimi bir kaleme hapsedip...
Ölümle birlikte ,şiir olarak vücut bulmak istiyorum.
Dengeleri şaşan tüm nesneleri çalımlayarak.
Kaygısızca bekleyerek.
©mey
M