hersey boş geliyor artık
nefes almak zorlaşıyor
gökyüzünün maviliği kayboluyor gözümde
insanlar alçalmaya,kırıp dökmeye
yaralamaya,yarı yolda bırakmaya
başkalarının hayalleriyle
oynamaya devam ediyor
çok sevenler terk ediliyor
gönül eğlendirende bi o kadar kazanıyor
yada öyle sanılıyor
bi ev kimine göre neşe kaynağı
benim gibilere de geniş bi hapishane
her saat başı bi şiir yazıyorum
belki rahatlarım can sıkıntım gider diye
ama yazdığım şiiri okuyunca
daha çok canım yanıyor
daha çok nefret ediyorum insanlardan.
oyun falan oynuyorum sanal alemde takılıyorum
biraz da olsa kafam dağılır diye
bey efendinin biri çıkıp ordan mesaj atıyo
daha mesajı açıp okumadan
gözüm kapalı tahmin yürütüyorum hemen
ve kısa bi cevap veriyorum bey efendiye
kırmadan dökmeden...
"rica ediyorum mesaj atmayın"diye
bu yaptığım kimilerine göre egoistlik
olarak algılansa da
benim anlatmak istediğim
ve kimsenin anlamadığı tek birsey var
o şey ne mi?
gerçekten herşeyden,herkesten
sıkılıyorum derken
şaka yapmıyor olmam...
©sümeyye636
S