öyleydi mutsuzduk
elle tutulur bi sebeb yoktu oysa
ne ay tutulurdu
ne yıldızsız kalırdı gökyüzü
hiç ağlatmazdık çocukları
ağlayan küçük çocuklarda olmazdık
zaten yaşta yakışmazdı gözlerimize
oyuncağımızı kırsalar ses etmezdik yinede
susardık sadece bakardık gözlerine
öyleydi mutsuzduk
yine de severdik bizi üzenleri
yaramızı saranlar
mütemadiyen açardı tekrar yenilerini
en büyük derdimiz buydu
mesela hiç aç kalmadık
hiç susuz kalmadık
yahut hiç öteki olmadık
köle pazarları kurulmadı semtimize
hiç tüccar eline düşmedik
ne mülteci olduk
ne sulara gömüldük
bir plastik bota kırk kişi binmedik
öyleydi mutsuzduk
küçük dertlerimizde boğulmuştuk
©alemifeza
A