E

ŞIMARIK PAPAPYA

Kim bilir belki mülteci hayatım biter
Vatandaş olurum gözlerinin ülkesine
Belki yıldızlar ve ay saklar bizi
Güneş doğmak için bizi bekler
Benimde ülkem baharlanır seninle
Elim eline değer,gece yanar
Susar cırcır böcekleri
Rüzgar fısıltı ile konuşur
Durgun suları nilüferler yurt edinir
Orta yerde duran kır çiçeklerinden biri isyan edip uzatır kafasını AŞK a
Bütün çiçekler aynı şeyi söyler aynı anda
ŞIMARIK PAPATYA
Kimbilir belki biter sen ben
Karışır kanlarımız biz farkında olmadan
Ölü denizler bin bir çeşit balığa durur
Memeye süt gelir
Kocaman bir bebek uyur göğsünde
Kimbilir belki yeniden yazılır miladımız.
Ahh. Nasıl ölümüne sevdim seni ben
©eminbarut