Özledim diyorsun ya.
Sahi neresindeyim ben yüreğinin.
Biz neresindeyiz bu hikayenin.
Gecenin kan damlamış gözleri mi düşüyor hep payımıza.
uzun suskunluklar içinde yükselen kahkahalar nerede şimdi
Sus olmuş zamanlar büyütüyor duvarları.
Sus olmuş zamanlar haykırıyor en çok . Biliyorsun
Hep bekledim oysa.
Gecenin bir yarısı yada sabaha açılırken gözlerim senden gelecek okkalı bir küfürün ardından seni özledim demeni bekledim. .
Bir canım deyişin vardı ki.
Ben canımı sermek isterdim ayaklarına.
Artık küfretmek bile gelmiyor içimden.
Oysa sevdiğim insanlara hep küfrederim biliyorsun.
Çok özlediğim zamanlar
Öyle çok küfrettim ki resimlerine bakarken.
Öyle çok acıdı ki içim
Artık acıtmıyor
Çünkü artık gözlerin konuşmuyor benimle
Çünkü sus olmuş zamanların ördüğü duvarlar ardında ayak seslerin.
Her suskunluk kendi hikayesini anlatır.
Her sessizlik kendi melodisini yaratır nefes alışında. Ayak seslerinde.
Gizlenmiş kahkahalar ve kanatılmış gülüşler içerisinde.
Şimdi sormuyorum artık.
Ben bu hesabı da kendim öderim .
Yüreğim alıştı vedasız ayrılıklara.
Bugün gelsen yarın gitmeye hazır ayakların.
Sarılmalar hep yarım
Hep kaçak sevişmeler.
Şimdi gitme zamanı.
Hoşçakal!!!
Emin Barut
©eminbarut
E