Kulağımda asılır dertlerin her hecesi
Duyan olsa kasılır dudağımda cümleler
Ömrümün en karanlık, en çilekeş gecesi
Gözlerime sel durur, düşer öze cemreler
Usul usul dinlensem sessizliğin başında
Mazlum kesilir yaram, döker kendini öze
Mızrabının ucunda, her halimin farkında
Sazlar vurup nağmeyi, çevirir beni köze
Değse bir el içimde, kana duran yaraya
Acısından haykırır solumdaki yalnızlık
Sabrıma gıpta eder, gece dönmez geriye
Sabahlar aşkla doğsa, bana düşen karanlık
Yalnızlık yeminini içirmişler doğarken
Ne yana dönsem şimdi, gölgemi taşıyorum
Evvel yağmurlar gibi hiç hesapsız yağarken
Şimdi ıslak yüzümde, gökyüzü yaşıyorum
©hakan37
H