Gecelerime ortak olurdun, beni dinlerdin sabahlara kadar,
Güneş doğardı ve ben senin sesinle güne başlardım,
Şimdi yoksun..
Geceleri kimse dinlemiyor beni, uçuk kaçık fikirlerimi,
Güneş doğsa da, hiç bir anlam ifade etmiyor,
Gülüşlerimi mi çok gördün, bilmiyorum..
Ellerimi, ellerin sanar okşardım yanaklarımı,
Şimdi hayalden olan ellerim bile yok,
Sen gittin, etlerim kemiklerimi terk etti..
Yoksun,
Yüzün yok, sesin yok,
Seni sevemiyorum bile,
İçimde, tonlarca yalanı ve binlerce şüpheyi bıraktın,
Hiç mi sesin titremedi,
Bana seni seviyorum derken, hiç mi korkmadın?
Bilmiyorum kadın,
Ben seni tanıyamıyorum,
Seni sevmeyi değil de, senin yalanını taşıyamıyorum..
Şimdilerde her gece sabahlıyorum,
Ve her gece oturup sadece içimi dinliyorum,
Kırıntılarını temizlemekle uğraşıyorum,
Deniz kumlarını ayıklar gibi..
©bedbin
B