Çocukken ne de kolaydı hayal kurmak,
gerçekleşeceğine inanmak.
Tek hayalimiz büyüyüp adam olmakken,
unutmuşuz mutlu olmayı dilemeyi...
Mahallede büyümenin şansını tattık bizler,
Herşey başkadır o sokaklarda.
Güven vardi saygı vardı huzur vardı...
Güzeldi eski günler, güzeldi çocukluğumuz. ..
Hiç unutmuyorum Annem yakardı sobayı her pazar aksami yıkanır ,cantalarimizi hazırlardık.
Babam ayakkabılarımı boyar ,annem önlük yakaligimi ütüler di...
Güzel di eski günler şimdikiler bilmez...
Bayram sabahları posetlerimizi alir kapı kapı şeker toplardik kimi para verirdi kimi şeker ama biz her ikisinde de mutlu olurduk.
Şimdikiler bilmez...
Kapı önlerinde komşu teyzeler otururdu, ellerinde örgüleri olur yanlarında bir demlik çay.
Mahallede gecirmemissen çocukluğunu pek te şanslı sayılmazsın, çünkü tatmamissindir asıl mutluluğu.
Bu yüzden bana Bir eski günlerim bir de şimdiki aklım gerek...
Daha fazla varmı başka söze hacet...
A