Karşılıksız sevgimi onaylamayan bir kaderdi, değişmez suratlar.
Şimşekler çakıyor şu solmuş, kuru kalbimin derinliklerine hayat veren işte.
İçimdeki fırtınadan kim haber, kim haber.
Gönlüm bir ormandı sevdiğimde çiçekler açan, şimdi anılardan hasret kokan.
Toparağın bir damla suyu özlediği gibi bir sevgi damlayan.
Fırtına önceki sessizlikti veda günümüz bir baştan.
İçimde fırtına koparken dışım hep sakin kalan.
Olmayacak bir şeye teselli veren bir işıktı gözlemde kalan.
Sevgiye hasret kalan bir çocuk gibi.
Karamsara doğru ilerleyen bir siyah tren gibi.
Gidiyorum kendimden çıkamıyorum şu çileden. Olmayacak şeylere çare bulmak zor zaten
©gönülyazar
E