Kuytu karanlıklara boyun eğdim yokluğunda,
Güneşe sırtımı dödüm ,
Dedimki: Şu saatten sonra tenim tenine kavuşmazsa güneş avutmaz beni .
Bronz şehrin , beyaz çocuğuyuz hani,
Ne şehir ayak uydurdu bize , ne de biz şehre.
Deniz kurumuş , sokaklar almış , denizin mavisini ,
O denli zor .
Boğaz küstü sana , kuruttun beni sevgili.
Köprü ayakta duramıyor , diyorum ya !
Denizimi kuruttun , köprü işe yaramıyor.
Denize aşık çocuk daha görmeden denizi.
Rüzgar esmiyor , denizin havasını solutmadığı için.
Ve aşk yolunu kaybetti Simsiyah'ım .
Yokluğun ok gibi.
M