Bir gün dram, birgün korku
Ama aslında hepsi gerçek kesit.
Roller değişiyor tek saniyede.
Kin, nefret ve kıskançlık hep onlarda
Ben aynı rolde her gün
Hep suskun ve düşünceli
Kendimi zehirlerken yavaş yavaş
Gelecekte kaybolmuş bugünü kaçırmış ben
Ömrünü herkese adamış ben
Yönetmen sanıyorlar kendilerini
Ya çok iyiyim yada çok kötü rolde
Kendimde ararken suçu
Nefret ederken kendimden onlar için
Meğerse onlarmış değişen, rolden role giren
Yetişemez oldum yalanlara.
Bir yüzü yok insanların binbir hâle giriyorlar.
Ben yine hep aynı.
Affetmeliyim kendimi.
Çok ettim ben bana onlar için.
Keşke bende olsam onlar gibi
Yalan atabilsem, susmasam.
Rol kessem,maske taksam
Gerçekleri bile yalan
Yüzleri bile tiyatro maskesi
Giden gitsin bu andan sonra ben benim...
©ünsüzdüşün
Ü