Pırpır eder konardı yüreğim pencerene
Güneş yeni gösteriyor yüzünü
Tüm sevinçlerini kucaklamışım evrenin
Pencerenden bırakmışım odana
Uyanınca evreni sayısız sevinç kaplayacak zaten
Ağız birliği ederdik kuşlarla, çiçeklerle
Kaşık atmak yoktu güzelliğinle
Kokuların en güzeli sana
En nakaratlı vede en içten ötüşler senin kulağına
Mutlu ol istiyor duk
Ondandı Meşakatli koşuşturmamız
Uyumazdık çoğu gece
Yüzünden mahsun olurdu ay
Tez kavuşurdu vakit sabaha
Yolda bırakırdık canımızı koşmaktan
Güneşi yakalamak için
Tüm sevinçler yine kucağımızda
Öyle istekli ve mutluyduk hepimiz
Katmanlarında tüm sevinçleri tadardık
Bir gülüşünle
Zamanı kitler o anı bir asır yaşardık.
©meçhul1i
M