Sır

Bu kez pek titrek sesim.
Baba, soldu nefesim,
Sanki boş bir kafesim.
Yetim kalmış hayatım.
Eski püskü suratım;
Kafeste tüm hayatım.
Üzülme, yerin dolmaz.
Kafes bu, hep boş olmaz,
Baba, nefes mi solmaz?
Baba, bak neler oldu,
Her şey gökle bir oldu.
Aslında çok hoş oldu...
Yağmurlarda saklısın,
Seni yağmur saklasın.
Ve hasret kucaklasın...
İçim dışım bir değil,
Öz âmâdır; kör değil.
Bu ateştir; kor değil...
Baba, yanan bir fener.
Rûhu cesur bir nefer,
Bin kez ölür her sefer...
Baba, adın önümde.
Ve pusulan yönümde.
Yarınlarım dünümde.
Ellerinde nasır var,
Önünde bir asır var,
Baba, sende bir sır var...
©uludag