Anlatamadığım bir hayatın çevresindeyim,
Kanatlarım da taşıyorum yorgunluğumu.
Sanırım son raddede artık kaybolma evresindeyim.
Fakat gerçekten istemiyorum görmeyi son bulduğumu.
Mevsimlerin umudunu yitirdiği yıllardayım,
Var uykumu bölmeye çalışan bir sürü tazikler.
Gülmeyen yüzümde aydınlık dolu o sırlardayım.
Belli etmesem de adımlarım bu korkuları tasdikler.
Fakat anlayan, hislerimin sayısını geçmez.
Bil ki gönlü kahıra bağlayan bu zaman,
Beni asla kaderine kabullenip mutluluğuna seçmez.
Böyle ya,
Zaten değer verse beni seçenek olarak görmez.
Gerçeklerden söz ediyorum.
Yalanlar yuva yaptığında kaçmak istiyorum oradan.
Kaybettiğim tebessümümü onca yıldır dert ediyorum.
Fakat hepsi ne şahane ne de sıradan.
©ggurkann
G