Sokaklar artık bana dar
Beni dinleyemiyor,anlamıyorlar
Rutinleşmiş insanlar,kokular
Boğulmama ramak kalmış anlar.
Son ümit ışığımıda kullandım
Dostum gökyüzüne danıştım
İçimi döktüm,anlatdım.
Hiç olmadığım kadar Ferahladım.
Hiç bir sözüme karsı çıkmadı
Sakinleştirdi, bir anne şevkatiyle sarıldı
Beni terkeden duyguyla karşılaştırdı
Mutlulukmuş onun adı.
©gedik
G