Ne tahtam var ne kağıdım
Yalnızca cebimde mendilim
Gemiler yapıyorum, yüzmüyor
Kavgam gözyaşlarımla
Bırakın diyorum, bırakın yüzsün!
Katlıyormuşçasına koca denizi
Usulca kıvırıyorum mendilimi
Kenarları dikiş değil
Annemin sessizliğiyle örülmüş
Babamın suskunluğuna sarılmış.
Rüzgar bile geçmiyor içinden
Umut olmadan yelken olmaz diyor
Tayfam geceden sessiz
Kırık pusulam tekinsiz
Kendimi katlıyorum mendilin içine.
Bırakın diyorum
Bırakın yüzsün!
Belki batacak belki dağılacak denizde
Kırık pusulamın ibresi yüreğimde
Mendilim gemi değil belki
Ummanlardan hallice ağır
Sırtlandığı yükü damla damla taşırır
Mendilim gemi değil belki
Aynalardaki sureti affetme çabam
Hayatla barışma çabam
Tuzlu sularla kavgam
Bırakın diyorum
Bırakın yüzsün...
©redjohn
R