Ruhun varlığı ispatıdır ,
Bazen göğsümde başlar coşmaya ,
Öyle olur ki kanatlanır ,
Başlar semada uçmaya ..
Sığmaz et ve kemiklere ,
Mükemmel yaratılmış bu bedene ,
Bazen küçücük kalır kalbimde ,
Bakarım oturmuş en tenha yerine ..
Öyle yalnız kaldığı günler olur ki ,
Ben bile unuturum onu oracıkta ,
Ilık ılık akar kalbimde ,
Hatırlatır bana kendini sessizce ..
En çok da hiddetlenir zalimlere ,
Gerer kanatlarını haşmetlice ,
Hiç bir zaman gelmez bu hale ,
Dayanamaz mazlumun ezilmesine ..
Ağladığı günler mi ?
Bu eller onu yazabilir mi ?
Bu akıl buna izin verir mi ?
Hele bu vicdan buna razı olabilir mi ?...
Öğrendiklerinde beni ,
Rahat bırakmayacaklarından korkarım ,
Günün herhangibir saati ,
Sırtımdan çıkar kanatlarım ,
Ruhumla uçarım ...
Sır idi, sır kalacak dönencem....
©mvofkeli
H