Sırmam benim,en kıyamadığım
Ne tez vurdu ayrılık kasırgası
Bir olmazda mısın,bir çıkmazda mısın
Hülya ol gözlerime,in perde perde
Gün gelecek kalmayacak bu delilik serde
Sinene,ağlayarak baş koydurma mahşerde
Hüzün satar mizacım bilirsin az çok
Beni senden başka güldüren de yok
Pencereler önünde iki büklümüm artık
Sırmam ne yaman şeymiş bu ayrılık
Kapılarda gölge arar oldu gözlerim
Nasır tuttu dövdüğüm kibar dizlerim
Sırmam en ücralarda bile yoktun,aradım
Rutubetli hücrelerde tutuklu musun yoksa
Bir yudum su verenin kalmadı mı
Kapını şefkatli bir el hiç çalmadı mı
Kimin ahını aldın böyle derinden
Kimi tarumar ettin,kimi sürdün yerinden
Karanlığa ne kadar da düşkünmüşsün meğer
Parıl parıl parlayan gözlerinin aksine
Bir muamma bu kadar mı can yakar sırmam
Ecelim,sebebinle olursa şaşırmam
Hâlâ yörüngede iken bu adaletsiz gezegen
Bir kez göreyim seni,son nefesi vermeden...
©unuttular
U