Ormanda bir ağaç gibidir insan.
Kalabalık içinde yalnız!
Soluyorken bile nefessiz kalıyorsun...
Her başın bir rüzgarı vardır,
Ve sallanan bir hayat.
Ve dökülen yapraklar.
Yine de ayakta kalmak,
Bir ayaktan diğerine,
Bütün orman seninle birlikte duruyor.
Her dakika, birbiri ardına uğultu,
Kulağında belirgin şarkılar,
Karışık duygular bulanıklığındasın.
Parçacılığın net ana hatlarını hisset.
Herkes kadar kalabalık ve yalnızsın...
M