Zihnimin kara deliğinde bir intihar,
Ruhumun derinliklerinde ışıklar söndü.
Keşmekeş insanlık çevirimiçiler.
Afitâpı batıran karanlık sayfalar.
Karanlık mı kör etti çocuk?
Yoksa üzerine yıkılmış cehennem mi?
Kanatlarından ruhuna akan siyah gözlü.
İyilikler yapan, güler yüzlü çocuk dündü.
Ben onu bugün karanlığa gömdüm.
Mabediydi ziyan edilmiş geceler.
Sis ve terazi gibi dökülüyor eşsiz.
Ayaklar yorgun, eller çoktan gitmişler.
Bilirsin, insanlar fazlasıyla nankördür.
Fark et ve buna göre bir yaşam sürdür.
©valakad
A