Bir çocukluk gezintisi yapıyorum yapayalnız
Dumanımı içine çekiyor gökyüzü
Karanlık donup kalıyor yıldızlarda
Bir parça saadeti çok görüyor insanlar
Yalnızlığı üstüme yürütüyor yokluğun...
Uzun zamandır bakmıyorum saatime
Rüzgar alacaklıymış gibi esiyor
Alaca rüzgarlarla sola sapıyor yüreğim
Evini arıyor sarhoşun biri
Şişesinin gösterdiği yol üzerinde...
Gülüşmeler duyuluyor eski bir pencereden
Yıldızları sayıyor damdaki çocuklar
Uzun zamandır bakmıyorum saatime
Etrafta yol gösteren şişeler de kalmıyor
Ben hala yürüyorum
Rüzgar soğutuyor berber dükkanlarını
Buz tutan usturalar bakamıyor aynaya
Aynalar yansıtmıyor içimdekileri
Biraz aşağıda bir evin kapısı açık
Sokak lambasını ziyan etmiyor karanlık...
Küçük bir terzi masası çalışıyor durmadan
Sarı Sarı kumaşlar kesiyor bir kız çocuğu
Rüzgar biraz daha kızdırıyor geceyi
Soğuk kaldırımlara sular fışkırıyor
Güç gösterisi yapıyor çarpışan dalgalar
Uzun saçlı bir adam uzanıyor rıhtımda
Denizi gösteren şişesi sulara gömülüyor...
Kuşlar donarak ölüyor kollarımda
Donmuş Kanatları hapsoluyor geceye
Sonsuzluk mavileşiyor ellerimde
Uzun zamandır bakmıyorum saatime
Beyaz cübbesiyle camiiye giriyor bir adam
Bir an duraksıyor hayatın anlamı
Ardından herkesi ağlatan bir sela yükseliyor
Kardeşlerine sarılan gözü yaşlı bir ağabey
Eksik bir rüzgar esiyor kör olan sabaha karşı
İlk defa şeker istemiyor küçük çocuklar...
İki kişi üstü başı çamur içinde yaklaşıyor
Ellerinde kazma, kürek, gözyaşı...
Beyaz mermerler karalanıyor mezarcılarda
Acı bir buhar yükseliyor musalla taşından
Şadırvanlar ıslanıyor abdest sularıyla
Yüreklerde tiz bir çığlık sorgulanıyor
Kalıcı bir toprak yer değişiyor mezarlıkta
Topraktan hızlı dökülüyor gözyaşları
Ot bitmiyor ıslanan çukurlarda
Kalabalık dağılıyor fidansız bahçelere
Beyaz Cübbeli adam en önde gidiyor
Uzun zamandır bakmıyorum saatime
Yaşadığım yer geliyor aklıma
Köşesi sürekli karanlık olan odam
Ciğerlerimi yoklayan iki dal sigaram
Dumanımı içine çeken gökyüzü
Şişelere yol gösterir masum kitaplarım
Rıhtımda uzanan uzun saçlı adam
Hıçkırır geceye kafa tutarcasına
Şişesinin gösterdiği yoldur hayatı...
En güzel kitaplarımı vermek isterdim ona
Uçuşurdu sayfaları masum rüzgarlarda
Uzun zamandır bakmıyorum saatime
Gözkapaklarımın içi gurbet akşamı
Sarhoşlar uyukluyor bir şişe yarısında...
Sabah rüzgarlarını çiziyor şairler
Ben hala yürüyorum
Yapayalnız bir çocukluk gezintisinde
©tolgabelli
T