Ormanda sessizlik akşamüzerine kavuşmuş
sisliyor hava soğuk toprağa yaklaşıyor
yavaş yavaş pusluyor iğne iğne yapraklar
yeşil griye yer değiştiriyor zamansız
rüzgar susuyor bütün komşuların gözü açık
susuyor kurumuş otların talibi geyikler
ayak izleri çoktan siliniyor çamurdan
yakından bir çift göz izliyor sessizliği
geyiğe hasretlenmiş atıla atıla koşacak
ezik büzük bir ayakla uzanıyor ileri ileri
yapraklar titriyor soğuk sinmiş kürküne
tek bir hamleyle grinin arasından çıkıyor
esinti duyulmaz oluyor yaprak çatırdıyor
kükreyen orman korkmuş ayağa kalkıyor
koca boynuzlu geyik korkunun arasında kayboluyor...
M.B.
S