Yorgonun açık hava meyhanesi
Kelimelerim damlıyor sıcak kan gibi damarlarımdan
Zihnim paradoksların zevalinde
Gitmek mi yahut kalmak mı
Bilmiyorum.
Bir gece vakti vazgeçilmez bir dostla elden ele sarhoş kadehler
Işıkların rengi göğün beline bağlanmış kuşak
Tam yedi asil renk.
Yüreğimin enginlerinde yedi kat kainat
Tumturaklı manzaralar geçiyor gözlerimin önünden
Buğularla buharlaşıyor ahım, gamım, figanım
Farsi nükteler avazıma karışıyor
Bilsen hepsi sen.
"Çeşmek bezen sitare ez men mekon kenare"
Ve Şirazlının üzüm kokan şiirleri içinde yine sen
Kimbilir belki bende verirdim tek kirpiğine Semerkand u Buharayı
Mil yapardım çeşmime suretinden bir sarayı.
İşte düğümleyen budur yetim yazgımı
Ne yazıyorum inan bilmiyorum
senden vazgeçebilecek kadar hür değilim ayaklarım prangalı
©ebuselik
M