Yoktuk hiç var mıydık bizler
herşey yalan küldü maziler
nerede o uzanan geniş eller
yarım gülüş sahte mutluluklar
ummanın derinliklerine gömdüm
içimde keder yürekten bölündüm
mum da şam gibi vakitsiz söndüm
zaman geçip gider lâkin durulmaz
uykumdan eden bu denli kabuslar
canımı yakıyor hüsransı ayrılıklar
dinmiyor bu gözlerimde'ki yaşlar
yorgunum anlatamam kimselere
solgun ağaçta düşen bir yaprağım
üşüyen toprak soğuktur bir yanım
ben hep iyi sözlere aldanıp kandım
halim yoktur derdim beni kâhır eder
dört taraf çevrili paslı zaman a
yattığım yerdir çivili ranzalarla
terkedilmiş içinde yalnızlığımla
güneş doğmaz karanlıkta kalırım
türkü söylerim vurgun gönülde
sevgiyi kopardılar güz gülünde
yas tutan bulunur'mu gecemde
gittiğim yolun geri dönüşü yoktur
haykırış bugün uzayan yıllara
sitem im var beni soyan lara
üstümden geçinip doyanlara
umutlar kabuslara bürünür keder
heryanımda sessizlik oluşmuş
zamana ölüm ömür durulmuş
mutluluk denen birşey yokmuş
yaşasam zindan ölsem günah
©aşıkcihan
C