Usuldan bir sitemdir şimdi bu satırlarım
Önce kendime
Sonra sana...
Hiç tanımadığım kentlerin hüzünlerini soludum
Dönüşleri olmayan nice çıkmazlarda kaybolup
Nice gecelerin karanlığında yoruldum...
Oysa çocuksu dünyama kaçamaklar sığdıracaktım
Türküler söyleyecek,
Oyunlar oynayacaktım
Bir ekmeği bütün insanlığa bölecektim
Yaşamına sevecek, yaşamına ölecektim.
Tükendi işte bütün ümitlerim
Acı doğurdu sonunda bütün gülüşlerim
Soluverdi sonbahar misali tüm düşlerim...
Saçlarım ağardı , moralim ağrıdı
Düştü kollarım , tükendi bedenim
İnan bir tek hücrem değil
Bütün zerrelerim alabildiğine sağırdı...
Bilmem ki kaç ihmal cinayeti işledim
Nice yük kaldı kalbimde
Ve;
Nice küfürlü sancımı,
Erteledikçe erteledim
Sonu gelmeyen megazimde
Sabahlar uzak oldu
Geceler tuzak
Mevsimler çorak oldu
İklimler kurak
Sevdalar firak oldu
Vuslatlar ırak...
Şimdi sen gel sevgilim
Bütün açmazları
Ve dahi bütün kavgaları
Sadece ama sadece bana bırak
Şimdi sen gel sevgilim
Kaç benim karanlık hüznümden
Kaç !
Bir çocuk gibi haykırarak !!!
©şiirem
Ş