Daha çocuk yaşımdayken Adana, Karataş, Yenice'ye yerleştim. Alın terimle bilek gücümün gayretiyle bugünlere geldim. Zalime boyun eğmedim, eğmeyi hayat bana öğretmedi, çünkü ben ezile ezile yaşamayı hayata tutuna tutuna öğrendim. Dersi hayat okulunu okuyarak öğrendim. Zalime boyun eğmem, kardaş ben Siverekliyim.
Baktılar ki günden güne ilerliyorum, namım şanım yükseliyor. Beni çekmeyen zalimler, hasetlerinden önüme bent oldular. Deve dikenine döndüler, sinsice beni engellediler. Deli atlar gibi tekme atarak beni düşürdüler. Allah'tan kitaptan bahsederler, ama hep mazlumu taşladılar. Şanıma, şöhretime engel oldular. Ben zalimin zulmüne sessiz kalamam. Şeref ve namusuma dokunurlar, ben dostu selamla, düşmanı eyvallahla karşılayamam. Çünkü ben Siverekliyim.
Ben Yılmaz'ım, Allah'tan başka gözüm hiç kimseden yılmaz. Namusa, şerefe dil uzatanı iki kaşın arasından çakarırım, şeytanıyla birlikte anlnın şakaklarından. Çakal gibi yaşamayacağıma, ormanların kralı gibi ölmeyi tercih ederim. Namertleri katiyen sevmem. Yiğidin hakkını inkar edemem, merde canı feda ederim, çünkü ben peygamberlerin şehri Urfa'nın Siverek ilçesinin doğumluyum. Zalimlere karşı koymazsak, mazlumların ahı kalır. Kardaş ben Siverekliyim!
©doğukan01
H