Bana "bizi bir renkle anlat" deseydin, şöyle tarif ederdim:
Sanki dünyada her şey siyah beyaz da; sen renklisin.
Ben se siyah olmaktan başka, kendimi birşeyde göremedim.
Ne gözlerinde, ne de kendi gözümle.
Çünkü siyah, bütün renkleri içine almıştı
Ve yine de siyah kalmıştı
Tıpkı gündüzleri yutan geceler gibi.
Şimdi mi?
Şimdi ise içime attıklarımla mutluyum.
Sensiz geçen her günüm,
Bir gün öncesinden renksiz ve monoton.
Aslında yokluğun
Seni içimde tutmakla ilişkili
Farzet ki yokluğunla zehirledim kendimi
Fakat yine de seni içimden söküp atacak değilim.
Sen mutluysan,
Ben böyle simsiyah iyiyim...
©mustafaks
M