Sessizlik yine aralıyor perdemi.
Bulamadım ben ne kendimi, nede seni.
Çıt çıkmıyor sokaklarımdan belki.
Fakat içim çırpınıyor sana deliler gibi.
Gece yeniden eşsizliğini gösterdi.
Kalmak isteyende, gitmek isteyende bir adım öne itildi.
Herkes kendine yakışanı seçti.
Siyahlar yine derinliği seçti.
Sabah bile kendine gelmek istemedi.
Geceye kanıtlamak istiyordu kendisini.
Güneş saklanmak istedi.
Kuşlar gecelerde gezmeyi severdi belki.
Onlara bu şans verilmedi.
Denizler siyaha dayanacaktı belki.
Benim sigara dumanlarına dayandığım gibi.
Dayanacak yerimiz kalmadı dimi ?
Öldük; fakat hala yaşıyoruz, sanki mutlu olacakmışız gibi.
TAHİR GÜNAYDIN
T