Sabrımı hafife alanlar oldu.
Yeterince sessiz kalmadığımı sananlar.
İçimdeki çığlıklara sağır olanlar.
Uğurlarında feda ettiğim gençliğimi
Heveslerimi ve hayallerimi.
Yok sayanlardı memnun etmeye çalıştığım insanlar.
Kendi kendimin ellerinden kayıp gittim resmen.
Hiç ummazdım kendimden.
Özgür kaderimi hapsettiğim bir boşluk hissi.
Bi gün O boşlukta vedalaşırız.
Helak ettiğimiz hayatlara.
Hakkım "Helal olsun" deyip sıyrılırız.
Vicdan sızısından...
©gül-kurusu
G