Ben yine yokum bu hayatta
Yaralı bi şekilde dolaşıyorum orda burda
Kanıyarak kalbimde açılan koca boşlukta dolaşıyorum
Kimsesiz gecelerde sokaklarına çıkıyorum
Ben yine sana bakmaya doyamıyorum
Ey İstanbul'un serinleten rüzgarı
Ey İstanbul'un galatası senin gibi olsaydı aşkımız
Ey Kız kulesi senin gibi sevebilselerdi
Sizin gibi imkansız aşklara adım atabilseydik
Sizin gibi keşke sevebilseydik birbirimizi
Biz yapamadık biz onu başaramadık
Ben başardım nasıl sevilicegini öğrendim
O öğrenemedi kimse öğrenemedi bırakıp gittiler
Umutlarımızı çöplere atıp gittiler
Yerlere attılar çiğneyip üzerinden geçtiler biz buna rağmen yaşadık
©ibrahimiik
I