sonbahar esintileriyle savuştu gözlerin
bacamdaki dumanla uçtu sözlerin
kalbime sis olup çöker gibi
uçurum boşluğuna düşer gibi
düştü gönlümden
çöktü üzerime...
benliğimin sensizliğine firar eden
hayal meyal gülüşlerinin cüzleri
Hasretinin küllerini güz rüzgarları savurdu
yüreğimde kalan ise hafif dumanlı közleri
eritirken damla damla yürekteki benle seni
sana ait ne varsa kanla karışık yağmur...
aktı gözlerimden sağanak sağanak
Ne eski kaldı ne yeni...
Artık bir tek şiirlerimin temasında anımsıyorum seni.
sadece anımsıyorum ama...
Çünkü duygularım sizlere ömür
geçen güz kaldırdık taziyesini
kalbime ise koruma kararı koyuldu
ıslah olur mu bilmem?
görmeyen, seni bilmeyen
aklanan feri...
©pelwa
P