Nə qədər şeirdə gözəllərdən bəhs elədim,
Əslində yanımda yoxuydu heç biri,
Gözəl gözlərin bağladı özünə məni həbs elədi,
İndi qucağlamışam paçkaları,birdə içkini,
Biz bizdən olmayanların yolunda əngəl olmadıq,
Biz bizlə savaşmaq isdəmiyəni boşuna yormadıq,
Doğrunda səfalətdi bu nə hayatdı bilmirəm,
Görəsən tapılarmı bu həyatın axırını bir bilən,
Günü gündən artır dərdlər çoxalır,
Bu qədər səfalət içində qalmır yox halım.
Bir müddət tənhalığa qapıldım özümdə bilmədən,
Nədənsə nəyinsə düzəlməyinə tapmıram bir nədən...
©şairveşeir
T