S

SMOKİN 12

Sonu gelmeyen bir yürüyüşteyim sanar insan,
Kalmamış kimsede ne medeniyet ne ihsan,
Bir nefes aralığıdır herşey, ellerini mevlaya açsan,
İşte o zaman aydınlanacak çehren Ah bir inansan!
Yetimin hakkını haksız yer olmuş,
Fanilerin yarısı hayvan sevmeyen ile dolmuş,
Ektiğim sevap tohumları, bir bir solmuş.
Apartman kapısında, bir kedi yine donmuş.
Dünyanın meskeni eylemez bu hayat seni,
Anlamalısın aç gezen müminlerin halini,
Seversen parayı olursun, fakirlerin zalimi.
Devlet kapıları, yoksulluğun tek talimi...
Irk ayrımı yaptında, göğe değdi mi başın,
Şu beyin fakirliğinden ne olur biraz taşın,
Ayrıysa ne olmuş diğerlerinden, gözün, kaşın?
Kul hakkından n'olur nefes almadan kaçın.
Bilinmeyen güzellikle dolu ülkemin her rotası,
Binalar yüzünden topladı ahvali tarağı, tası,
Unutuyorsun iki günde can yakan bir çok yası,
İnsanoğlu için çok kolay, yuvaları yıkıp ev yapması.
Kedilerin başında huzur saklıdır derler?
Bu insanlar onlara neden zulüm ederler?
Kul görmese Allah görür, onlarda murada ererler.
Neden mutluluğun üzerine böyle acı sererler?
©secilcetin