Sabaha karşı, kızarır şehrin arşı.
Bir curcuna başlar sokaklarda arşın arşın.
Kirli hayvanların, evsiz adamların umutsuz marşı.
İzle, bir daha göremezsin böyle buruk dansı.
Bilmezsin nerden gelir, nereye giderler?
Bir çanta, kurumuş ekmek ve yırtık elbiseler.
Hakir görme, düşmezdi onlarda durumu bilseler.
Kimsesizliği, çaresizliği, karanlık sokakları kim sever?
Sen sev, temiz kıyafetli çocuk.
Tüm egondan kurtulup.
Mütevaziliğinle sarıl onlara.
Beraber çıkalım renkli yarınlara.
©valakad
A